Go go go Uludağ

Kış bitecek biz anca Uludağ'a gidebildik. Eğlendim mi eğlenmedim mi emin değilim. Ama eğlenmeye çalıştım. Sınıftan yakın bi arkadaşımla beraber gittik dersanece. Kayakla pek uğraşmadığımızdan öyle başı boş dolaştık. Fotoğraf çekindik falan. Telesiyeje bindik. Allahım bi rüzgar esti dedim düşücez aşağıya. Parçalarımızı köpekler bulacak. Allah'tan öyle bir şey olmadı. Bir de kaç kez düştüm. 
Birincisinde adam oturmuş sandalyede bakınıyordu. Sanırım satıcıydı. Neyse tam önünde ayağım kaydı küt diye düştüm. Arkadaşımla kahkaha atıyoruz ama adamda tık yok. İnsan bi güler dimi. En azından sırıtsaydı iyiydi. Ayıp yaa. :D

Bizim matematikçiyi zaten severdim. Tipini TY'ye benzetirim onun. Ama dağ havası mı çarptı bilmem. Daha bi dikkatimi çekti. Dedim kendime : '' Saçmalama lan. O senin öğretmenin. Tamam aranızda 6 yaşcık olabilir ama olmaz. Koskoca üniversiteyi bitirmiş. Sus lan iç ses... '' Diye kendi kendime konuştum. Ama harbiden saçmaladım. Bu ilgi de sadece tipini TY'ye benzettiğim için biliyorum. Yoksa hayatımda hiç bir hocama karşı ilgi duymadım. Nitekim sonra geçti. Ama çok tatlı lan. :D Benim fotoğrafımı çekti. Bi çirkin poz vermişim yok öyle bir poz. Bakar bakar güler artık. Söyleyeyimde morali bozukken baksın. Morali gülerek yerine gelir . Bi iyiliğim dokunsun. 

Sonra bi de arkadaşımı dövücektim. Bi grup var işte H2 sınıfından dersanede hep beraberiz falan. Dedim yanlarına gidelim. Neymiş onlardan birisi arkadaşımdan hoşlanmışmış gidemezmiş. Ay nasıl küfür ettim. İşte bu yüzden pek eğlenemedim. Başka da bir şey olmadı. Yol boyunca uyudum zaten. Eminim bir tek ben değilimdir yolda uyumayı seven. 

Şimdi uyumaya başlarken daha kar vardı. Uyandım ama 2li koltukta bildiğim tek yatıyorum. Neyse uyandım acaba kar var mı yok mu merak ediyorum nereye kadar geldiğimizi kafamı kaldırdım. Çekirgeye gelmişiz. Sonrası uyanma çabaları ve Fomaradan uykulu uykulu yürüyerek eve gitme çabası. Hayırlısı ya. 

Bitti. Bu kadardı. Öptüm kib by. <3