Ya petito ayıcığım beni bulsun ya da ben onu bulacağım!

5 Kasım 2014 Çarşamba

Yazıyor...

Üniversite...
Değişik bir yer. Aslında bir yandan iyi de. Yeni insanlar hayatında daha çok yer almaya başlıyor. Liseden kimse kalmadı mesela yanımda. Neredeyse kimse. Kıvırcığımız var sevgilim var koyun bakışlımız var o kadar. Herkes farklı bir köşede hayat kurma çabasında. 
Üniversite hayatından pek bir şey anlayamadığım doğrudur. Sebepse bir yandan işte çalışmam. Salı günleri öğleden sonra boş mesela ama iş işte. Para kazanıyoruz. Ne çok değiştim yahu. Ben bile farkındayım. 2 sene boyunca ay koşu yapalım, ay yürüyüş yapalım, zayıflayalım... diyen ben işe başladım,zayıfladım,üstüne para kazanıyorum. Kim derdi ki çalışacağım. Ben bile demezdim.

Mutluluktan sanırım yazasım da gelmiyor ki artık. İnsan mutluyken yazabilir mi? Ben yazamıyorum. Bi içim sıkılacak. Bir daralacağım ki yazayım. Derdimi anlatacak insan bulamayınca kağıtla paylaşayım duygularımı. Ama maaşallah her şey çok iyi bu aralar. 

En çok doğum günümde gelen bir sürü petitoyu sevdim :* 100-150 tane var sanırım. Bir sürü işte ahaha :D 

Sevgilimle de çok güzel gidiyor. 10 gün sonra 6 ay olacak işte. Resmen bana 6 ay dayandı yahu. Şurda tozlu geçmişime baktıktan sonra en uzun ilişkim ilan ediyorum ve çok seviyorum gerçekten.

Neyse benden bu kadar daha bankayla işlerim var onları halletmem gerek. Öptüm. kib. by...