Herkes kendi dünyasında takılıyor. Benimle ilgilenen yok. '' İLGİYE İHTİYACIM VAAAARRR!!!'' diye bas bas bağırmam mı gerekiyor illa? Ben kafanıza sokmadan anlayamıyor musunuz? Her zaman ağlayan bir insan değilim. O yüzden mi yalnız kaldım ağladığımda? Ama siz ağladığınızda ben hep oradaydım. Sizin yanınızda. Bir derdiniz olduğunda sıkılsam bile belli etmeden dinledim. Ve ben bunlar için kendimi suçlamadım.Küsmem ben kimseye. Küsmek çocukça gelir çoğu zaman ama insanım. Üzülüyorum,ağlıyorum ve ilgi istiyorum. Biraz ilgilenin lan. Çok değil. Durduk yere mesaj gelince bile şaşırır oldum. '' Aa hayırdır inşaallah'' diyorum daha açmadan. Bir sevgilim olsun demiyorum bakın. Ona ihtiyacım yok. Gerçekten omzumda bir dost eli hissetmeye ihtiyacım var.''Sana verdiğim değeri bana vermiyorsun. Bunun farkında mısın? Kaç aydır doğru düzgün beni dinlemediğinin, sadece sevgilinle ilgilendiğinin? Şuan belki de beni hep yanında sanıyorsun ama aramız açılıyor. Bunu görüyorum. '' demek istediğim insanlar var.'' O hep yanında olmayacak bunun farkındasın ama bana da bunu yapabiliyorsun '' demek istiyorum.
Bunları bende yaşadım. Gerizekalı itte. Değer vermem gereken kişi arkadaşlarımdı ama o aptalın yüzünden onların yüzüne bakmadım. O ağladığımda evine gittiğim, bana sürekli moral veren arkadaşlarıma yüz çevirdim. Sadece İt vardı. Sonra ne mi oldu? İt'i de arkadaşlarımı da kaybettim. 18 Haziran 2010 da bi anda yanımda kimseyi bulamadım. Sende böyle yapma. Arkadaşların hatta dostların daha önemli bunu unutma.
Mutlu olmak için bir sevgiliye de ihtiyacın yok. Şuan sizin yaşadıklarınızı belkide daha erken yaşadım ben. Kimsenin bilmediği gizli bir dünyam var ve orada sadece ben varım. Ne düşündüğümü sadece ben biliyorum.














