O kadar yalnızım...

Aklımda neredeyse 40.000 tane şey vardı. Ama ne zaman klavyenin önüne gelsem hepsi gidiyor. nereden başlayacağımı bilemiyorum.

Öncelikle trn ile kuzenim barıştı. Hayırlısı tabi kii. Bi arkadaşım ben ve o ikisi biraz takıldık pazar günü. Sonra kuzenimle teyzemlere geldik falan. Neyse sanırım ben psikolojiyi bozdum. 2-3 gün boyunca istemsizce ağladım. 

Babamın kuzenine gitmiştik. Yeni eve taşınmışlar. Pardon ev demek ayıp olur. Saray yavrusu mübarek. Ufff. Orada bana bi sıkıntı bastı ki anlatamam. Eve geldik başladım ağlamaya. Neyse sonra rahatladım ama kuzenimle teyzemlere geldiğimizde de aynı şey oldu. Çok garipti. Baştan bi sıkıntı geliyor sonra ağlıyorum falan. Neyse ki şimdi düzeldi.

Bugün yaşadığım bir olayı da anlatmak istiyorum. Sınıfta kızlarla oturuyoruz falan. Benim telefonumun duvar kağıdı da ders programımız. Evet çok saçma ama hepsi üşengeçlikten. Neyse bi kızın dikkatini çekti. Aldı baktı gülmeye başladı bu ne ya dedi falan. Açıklamamı yaptım. Sürekli açıp bakmak zor geliyor bende duvar kağıdı yaptım dedim. Bi kaç kişi mantıklı dedi ama bu akıllı gülmeye devam ve bana koyan laf : '' Bu kadar mı yalnızsın? '' Evet dedim. 

Ne kadar kötü bir şey ya. Yalnızlığımın yüzüme vurulması. Neyse bi önemi yok. Morali bozmak yok. Bunalımdan yeni çıktım. Hiç gerek yok şimdi tekrar bunalımlara...

Abimi seviyom. nokta

Fazla merak göte vurur.

Son zamanlarda anladığım şey şu: Anneler çok meraklı. Hayır zaten bilmesi gerektiği kadarını anlatıyorum. Neden böyle kurcalama ihtiyacı hissediyorlar ki.

Kuzenim sevgilisine hediye hazırlamıştı. Teyzem 2-3 gün önce bunları okumuş. ( küçük notlar) Daha doğrusu okumaya başlamış. Bugünde hepsini yırtıp çöpe atmış. E be kadın madem okudun neden atıyosun. Neden berbat ediyorsun. Ne güzel hazırlamıştık. Bende emek verdiğimden içim acıdı açıkçası. Sen git yırt at oldu mu bu? Neymiş beğenmemiş. Senin beğenmene sunmadık ki zaten. 

Benimde başıma gelmişti. İtle çıkıyorduk o zaman. Küçük bir defterim vardı. Sanırım yerine saklamayı unutmuşum. Dikkat edin saklamayı diyorum. Yoksa özel denilen bir şey yok. Neyse annem bulmuş almış okumuş bir de bana söylemişti. '' Aldım okudum. Sen neler yapıyorsun öyle ya. Sınavlarına çalışsana...'' diye nutuk atmıştı birde. Çok kızmıştım sonraki gün yazdığım sayfanın altına not yazmıştım. '' Anne bir daha okursan seni Allah'a havale edicem.'' Hani ben bilmicem ya okuduğunu ama Rabbim bilicek hani. Anladınız mı inceyi :D::D:D:D:D:::D::Dd 

Sonra bir daha okumadı sanırım. Çünkü bir daha bana bir şey demedi. Ama bu kadar merak iyi değil sanırım. Otun bokun ortada ya nesi güzel olabilir kiii?? 

Gerçi son zamanlarda bir şey olmadığından saklanacak bir şeyimde yok. Ama teyzeme çok kızdım ya. Gerçekten. Oku ama yırtıp atma. Ayy yazık kıza şimdi her şeyi tekrar yazıcaak :( Kolay gelsin ne diyeyim. 

Go go go Uludağ

Kış bitecek biz anca Uludağ'a gidebildik. Eğlendim mi eğlenmedim mi emin değilim. Ama eğlenmeye çalıştım. Sınıftan yakın bi arkadaşımla beraber gittik dersanece. Kayakla pek uğraşmadığımızdan öyle başı boş dolaştık. Fotoğraf çekindik falan. Telesiyeje bindik. Allahım bi rüzgar esti dedim düşücez aşağıya. Parçalarımızı köpekler bulacak. Allah'tan öyle bir şey olmadı. Bir de kaç kez düştüm. 
Birincisinde adam oturmuş sandalyede bakınıyordu. Sanırım satıcıydı. Neyse tam önünde ayağım kaydı küt diye düştüm. Arkadaşımla kahkaha atıyoruz ama adamda tık yok. İnsan bi güler dimi. En azından sırıtsaydı iyiydi. Ayıp yaa. :D

Bizim matematikçiyi zaten severdim. Tipini TY'ye benzetirim onun. Ama dağ havası mı çarptı bilmem. Daha bi dikkatimi çekti. Dedim kendime : '' Saçmalama lan. O senin öğretmenin. Tamam aranızda 6 yaşcık olabilir ama olmaz. Koskoca üniversiteyi bitirmiş. Sus lan iç ses... '' Diye kendi kendime konuştum. Ama harbiden saçmaladım. Bu ilgi de sadece tipini TY'ye benzettiğim için biliyorum. Yoksa hayatımda hiç bir hocama karşı ilgi duymadım. Nitekim sonra geçti. Ama çok tatlı lan. :D Benim fotoğrafımı çekti. Bi çirkin poz vermişim yok öyle bir poz. Bakar bakar güler artık. Söyleyeyimde morali bozukken baksın. Morali gülerek yerine gelir . Bi iyiliğim dokunsun. 

Sonra bi de arkadaşımı dövücektim. Bi grup var işte H2 sınıfından dersanede hep beraberiz falan. Dedim yanlarına gidelim. Neymiş onlardan birisi arkadaşımdan hoşlanmışmış gidemezmiş. Ay nasıl küfür ettim. İşte bu yüzden pek eğlenemedim. Başka da bir şey olmadı. Yol boyunca uyudum zaten. Eminim bir tek ben değilimdir yolda uyumayı seven. 

Şimdi uyumaya başlarken daha kar vardı. Uyandım ama 2li koltukta bildiğim tek yatıyorum. Neyse uyandım acaba kar var mı yok mu merak ediyorum nereye kadar geldiğimizi kafamı kaldırdım. Çekirgeye gelmişiz. Sonrası uyanma çabaları ve Fomaradan uykulu uykulu yürüyerek eve gitme çabası. Hayırlısı ya. 

Bitti. Bu kadardı. Öptüm kib by. <3