Ben benim kadar psikopat birisini görmedim. Psikopattan kastım birinden hoşlanmayayım ne var ne yok buluyorum. Mesela şu bi kaç gündür dersanede birisini görüyorum. Yine mi dersane derseniz evet yine dersane. Onun adını öğrenene kadar canım çıktı. Ama sonunda başardım.
Cumartesi günü etütleri vardı.
'' Etüt listesinin fotoğrafını çektim.''
Sonra kim var kim yok facebookta aramaya başladım. En sonunda buldum.
Dedim bir de twitter'dan şansımı deneyeyim. Onda da başarılı oldum. Twitter da beni C2'ye götürdü.
Geçen sıranın üstünde Onun adı <3 bi kız adı vardı.
Fb (bulundu)
Twitter (bulundu)
C2 (bulundu)
Kız ???????????
Kim o kızz? Onu bir öğrensem tüm sorun ortadan kalkacak. Her şeyin hayırlısı diyorum tekrar.
Okulda olan olaylara gelirsek aptal kızlarla uğraşmaktan yoruldum. Bana çıkma teklifi eden çocuktan bahsetmedim sanırım. O apayrı bir olay zaten. Ben bıktım onlar bıkmadı. Twitter'a geçenlerde bir şey yazdım. Kız gitti çıkma teklifi eden çocuğun yanına. Sonra '' kıız duydun mu yenge yapmış hahahahah '' diye gülmeye başladı. Lan salak,aptal,mal ben şimdi kıskanacak mıyım? Eğer bir şeyler hissedecek olsaydım zaten kabul ederdim. Üff salak yiaaa asdfghjkl
Yapmayın böyle şeyler ya lütfen. O çocukla aram olmasa bile olmuş gibi göstericem yapıcak bir şey yok. Çıkma teklifi eden çocuğun kankisini de engelledim twitterdan yeter takip etmesin. Gereksiz!
Hadi öpüyorum sizi :* Dua edin bu sefer olsun yaa :)
Hiç bir zaman tam anlamıyla günlük tutamadım . Bazı şeyleri içimde tutmaktansa size anlatmayı tercih ettim.
Ya petito ayıcığım beni bulsun ya da ben onu bulacağım!
15 Nisan 2013 Pazartesi
1 Nisan 2013 Pazartesi
Alp Vs Dağhan Asdfghjklşi
Geçen hafta yazmayı düşündüm
''Survivor başladığından beri tek eğlencem oldu resmen. Sebebini tahmin etmelisinizz. DAĞHAN <3
He Alp bitti Dağhan mı başladı diyeceksiniz de yok öyle bir şey :D Sınava çalışmıyorum öyle böyle değil.
Neyse'' yazdım daha sonra survivor başladı. Ama ben yine notlarımdan bakarak düzenli olarak yazmayı düşünüyorum şuan
Öncelikle şok olacağınız bir şey anlatacağım.
İt bizim dersaneye kaydolmuş. Bu olamaz değil mi? Olmamalı. olmasın.
Yine merdivenlerde karşılaştık kendisiyle. Ben yine aşağı iniyordum. O yukarı çıkıyordu. Çok saçma ki kalbim yine öküz gibi attı. O an bunu anlatmak için yakın bir arkadaşımı aradım ki hiç biri gelmedi. Çatladım resmen. Ne yapsam da neden burada olduğunu öğrensem diye düşündüm. Daha sonra bir hocama sordum
Yeni kayıt olmuş. Tamam kadere inanırım ama son senelerde karşıma çıkmasıııı???? Tekrar son seneler de mi hayatımı sikip gidecek? Buna izin veremem ki olmayacak böyle bir şey. Yapmasın!
Daha sonra kızlarla yeni bir şey bulduk. Fakirlik başa bela. whatsapp'ı yaparken fakirlerin bu kadar işine yarayacağını düşünmemişlerdir. Şimdi biz uzun zamandır telefonda konuşamıyoruz. Biz de ne yaptıııkk???
Whatsapp'tan ses kaydı ile konuştuk. O gece eğlendiğim kadar yakın zamanlarda eğlenmedim.

Ama yine canımı sıkan bir şey var. Biraz önce kankilerimden birisi Tumblr'da fotoğraf paylaşmış. Altına da ''Çünkü bu zamana kadar ne yaşadaıysak beni anlayan en muhteşem insan sensin. ne bok yersem yiyim yanımda olan sendin. hep olucagınıda biliyorum. '' yazmış Vallahi üzülüyorum ya. Değer verdiğim insan değer verdiğimi görmüyor diye üzülüyorum. Neyse bir şey demiyorum. Sçs kanki :)
Nasıl saçma bir hayatım var değil mi? Bir yazı gördüm Tumblr'da tam benlikti. Bunu sizinle paylaşmak
istiyorum. Sizi seviyorum.
''Sorun ne biliyor musun? Sorun tabi ki de sevgilimin olmaması değil. Sorun en mutlu ya da en üzgün anımda kimsenin yanımda olmaması. Bu yalnızlıktan öte bir mutsuzluk. Hani bazen çok mutlu olursun da bunu biriyle paylaşmak istersin ya,işte benim paylaşabileceğim hiç kimse yok anlatabiliyor muyum? Ne en yakın arkadaş ne benim için özel biri. Sığınabileceğim bir limanım yok. Tek başıma mutlu oldum hep en zor anımda da en mutlu anımda da. bunu ne kadar anlatsam da gerçekten yaşamadıysan bunu anlayabileceğini zannetmiyorum. Öyle basit bir yalnızlıktan bahsetmiyorum çünkü. Bu hayata karşı umutsuzluk bir yerde. Sen hiç derdini şarkılarla anlatan birini gördün mü hayatında? ''
''Survivor başladığından beri tek eğlencem oldu resmen. Sebebini tahmin etmelisinizz. DAĞHAN <3
He Alp bitti Dağhan mı başladı diyeceksiniz de yok öyle bir şey :D Sınava çalışmıyorum öyle böyle değil.
Neyse'' yazdım daha sonra survivor başladı. Ama ben yine notlarımdan bakarak düzenli olarak yazmayı düşünüyorum şuan
Öncelikle şok olacağınız bir şey anlatacağım.
Yine merdivenlerde karşılaştık kendisiyle. Ben yine aşağı iniyordum. O yukarı çıkıyordu. Çok saçma ki kalbim yine öküz gibi attı. O an bunu anlatmak için yakın bir arkadaşımı aradım ki hiç biri gelmedi. Çatladım resmen. Ne yapsam da neden burada olduğunu öğrensem diye düşündüm. Daha sonra bir hocama sordum
Yeni kayıt olmuş. Tamam kadere inanırım ama son senelerde karşıma çıkmasıııı???? Tekrar son seneler de mi hayatımı sikip gidecek? Buna izin veremem ki olmayacak böyle bir şey. Yapmasın!
Daha sonra kızlarla yeni bir şey bulduk. Fakirlik başa bela. whatsapp'ı yaparken fakirlerin bu kadar işine yarayacağını düşünmemişlerdir. Şimdi biz uzun zamandır telefonda konuşamıyoruz. Biz de ne yaptıııkk???
Whatsapp'tan ses kaydı ile konuştuk. O gece eğlendiğim kadar yakın zamanlarda eğlenmedim.

Ama yine canımı sıkan bir şey var. Biraz önce kankilerimden birisi Tumblr'da fotoğraf paylaşmış. Altına da ''Çünkü bu zamana kadar ne yaşadaıysak beni anlayan en muhteşem insan sensin. ne bok yersem yiyim yanımda olan sendin. hep olucagınıda biliyorum. '' yazmış Vallahi üzülüyorum ya. Değer verdiğim insan değer verdiğimi görmüyor diye üzülüyorum. Neyse bir şey demiyorum. Sçs kanki :)
Nasıl saçma bir hayatım var değil mi? Bir yazı gördüm Tumblr'da tam benlikti. Bunu sizinle paylaşmak
istiyorum. Sizi seviyorum.
''Sorun ne biliyor musun? Sorun tabi ki de sevgilimin olmaması değil. Sorun en mutlu ya da en üzgün anımda kimsenin yanımda olmaması. Bu yalnızlıktan öte bir mutsuzluk. Hani bazen çok mutlu olursun da bunu biriyle paylaşmak istersin ya,işte benim paylaşabileceğim hiç kimse yok anlatabiliyor muyum? Ne en yakın arkadaş ne benim için özel biri. Sığınabileceğim bir limanım yok. Tek başıma mutlu oldum hep en zor anımda da en mutlu anımda da. bunu ne kadar anlatsam da gerçekten yaşamadıysan bunu anlayabileceğini zannetmiyorum. Öyle basit bir yalnızlıktan bahsetmiyorum çünkü. Bu hayata karşı umutsuzluk bir yerde. Sen hiç derdini şarkılarla anlatan birini gördün mü hayatında? ''
Kaydol:
Yorumlar (Atom)